rectitud
rectitude
Surface form · la rectitud
lafeminineNoun
Noun
- 1
rectitude
Su rectitud moral era admirable.
1rectitude
Su rectitud moral era admirable.
His moral rectitude was admirable.Él siempre actúa con rectitud.
He always acts with rectitude.El juez era conocido por su rectitud.
The judge was known for his rectitude.Su rectitud es admirable.
His rectitude is admirable.